ที่ลาวดวงเดือนเป็นที่นิยม เห็นจะเป็นความง่ายแต่ไพเราะของท่วงทำนอง เนื้อร้องที่ไม่มีเอื้อนกันยืดยาวจนทำให้ร้องยาก (หากท่านนึกไม่ออกว่าเอื้อนยาวๆขนาดไหนที่ร้องยาก ลองหา “ราตรีประดับดาว” มาฟัง) เท่าที่ฟังเพลงลาวดวงเดือนนี้ไม่ค่อยเห็นเอาทำนองไปใส่เนื้อใหม่ เพราะเนื้อเดิมก็เพราะจับใจและไม่ล้าสมัยอยู่แล้ว ต่างจากเพลงไทยเดิมอื่นๆที่เหลือแค่ทำนองกับเนื้อร้องใหม่ รู้จักเพลง “รักน้องพร”มั้ย (ลาวกระทบไม้)

ที่ผมสงสัยเป็นอันมากก็คือ ผมได้ฟังเพลงนี้มาจากใครที่ไหนร้องหรือบรรเลงบ้าง  ขอเริ่มนับคร่าวๆที่พอจำได้ก็แล้วกัน

1. วงดนตรีไทยเดิมทั้งหลายนับ 1 พอ เพราะว่าเยอะมาก ทั้งปี่พาทย์ เครื่องสาย มโหรี ไปจนถึงพวกเดี่ยวทั้งหลาย
2. พี่แจ้ ดนุพล แก้วกาญจ์ ร้องเป็นแบบสตริง
3. ก๊อต จักรพรรณ ร้องเป็นแนวลูกทุ่ง
4. วงไหมไทย (อ.ดนู) บรรเลงออเคสตร้า
5. อ.ดนู เคยเอาเวอร์ชั่นออเคสตร้า มาให้วงเชมเบอร์เล่น ชื่อชุดอะไรจำไม่ได้ แต่เรียบเรียงเสียงประสานคล้ายๆกัน
6. วง BSO ก็เคยอัดแผ่น CD ใครเรียบเรียงจำไม่ได้ แต่ conductor คือ ชาร์แดด โรฮานี เล่นออกมาค่อนข้างแข็งๆ
7. ที่ปลุกผีดนตรีไทยกลับมาดัง เห็นจะไม่พ้นเปียโนกับระนาดเอก โดยขุนอิน ในหนัง “โหมโรง” เปียโนเล่นประสานด้วยเพลงอะไรหว่า ฟังดูแจ้สมาก
8. แต่ที่เล่นเปียโนกับระนาดเอกจนจบเพลงจริงๆ ต้องฟังในแผ่น เปียโนเล่นไม่เหมือนในหนังนะ อันนี้เรียบเรียงใหม่ ตอนเขียนก็กำลังฟังอยู่นี่แหละ
9. วงแสนแสบ เรียบเรียงในแบบไทยประยุกต์ ลองฟังได้ที่ www.zansab.com
10. อันนี้เด็ดสุด …น้อย แสงสุริยา ศิลปินวัยรุ่น”ลาว”ยอดนิยม เอาไปทำใหม่ เนื้อร้องใหม่ ในเพลง “คอยเดือน” ผมดู MV ใน youtube แต่จำไม่ได้ว่าอยู่ตรงไหน

เพลงลาวดวงเดือนนี่เป็นเพลงไทยเดิมนะครับ หากมีลาวคนไหนอ้างว่าร้องเพลงลาวดวงเดือนยอดฮิตได้ตั้งแต่เกิด คงเป็นการขี้ตู่ข้ามชาติแน่นอน  ผมเคยไปลองถามชาวลาวในเน็ต ลาวท่านนั้นก็ตู่มาให้ขำซะ ….

หากรวบรวมกันจริงๆจังๆ เราอาจจะพบว่าเป็นเพลงไทยที่ถูกเล่นซ้ำ ทำใหม่ ดัดแปลง เป็นจำนวนมากครั้งที่สุดก็เป็นได้ (ซึ่งผมก็เชื่ออย่างนั้น)

ซิมโฟนีมาตรฐานก็ต้องประกอบด้วย 4 ท่อน ใช้จังหวะ เร็ว ช้า เร็ว(เต้น) เร็ว ตามฟอร์ม เพลงนี้ก็มี 4 ท่อนเช่นกัน แต่จัดวางเป็น เร็ว ปานกลาง เร็ว ช้า ซึ่งก็ทำได้เหมาะกับความหมายที่จะสื่อสารดี

ท่อนแรกเป็นท่อนที่ยาวที่สุด เป็นท่อนแรกที่สลับซับซ้อนทีเดียว เพราะมีทั้งทุกข์ สุข อ่อนหวาน เกรี้ยวกราดสลับกันไป ท่อนที่สองเป็นจังหวะสนุกๆเหมือนเพลงเต้นรำ ท่อนที่สาม..บอกตามตรงว่าผมไม่ค่อยชอบจังหวะกระตุกๆ เร่งๆร้อนๆแบบนี้เท่าไหร่ ส่วนมากจะปล่อยผ่านอย่างไม่ค่อยซาบซึ้งนัก

ท่อนสุดท้าย เป็นท่อนที่หดหู่ กดดัน และโศกเศร้าที่สุด เคยได้ยินว่าถึงกับเอาไปทำเพลงงานศพกันเลยทีเดียว บ้างก็ว่าเป็นการลาตายของไชคอฟสกี้ (ซึ่งตายไปจริงๆหลังจากการเปิดแสดงเพลงนี้ไม่นาน) เพื่อนผมเค้าว่าฟังแล้วมีคนทนไม่ไหวไปฆ่าตัวตายก็มี ใครที่รู้สึกแย่ๆในชีวิตอยู่แล้วก็อย่าไปลองฟังล่ะ ผมว่ามันก็เป็นเพียงศิลปะที่ทำให้ความโศกเศร้านั้นดูสวยงามได้

สรุปว่าถ้าคุณชอบเพลงบรรเลง เพลงนี้เป็นงานที่ต้องฟังครับ

การเสพงานดนตรีนั้น หลักใหญ่ใจความก็คือการเสพความงามของสรรพเสียง ที่เรียงร้องเป็นจังหวะหนักเบาต่างกัน  รวมไปถึงเนื้อหาสาระของทำนองและเนื้อร้อง การตีความ การถ่ายทอดอารมณ์ ความคิด ความรู้สึกของบทเพลงออกมาทางน้ำเสียงของเครื่องดนตรี

แต่ในยุคนี้ที่กระแสทุนนิยมได้เข้ามาสู่ทุกแวดวง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องศาสนา ความเชื่อ และความบันเทิงทั้งหลาย การเสพดนตรีนั้นไม่สามารถจะกลับไปสู่การดื่มด่ำรับรู้อรรถรสอันดั้งเดิมคือความงามของเสียงแต่เพียงอย่างเดียว แต่กอปรไปด้วยแสงสี แฟชั่น และองค์ประกอบอีกหลายหลาก ที่ว่ามานี้ก็เป็นสิ่งที่นำพาผู้คนให้ลืมแก่นแท้ของดนตรีไปเสียสิ้น

หากเราจะลองเปิดหู  เปิดใจ และ ปิดตา เพื่อเสพดนตรี เพลงที่เราไม่เคยสนใจฟังเลย ก็อาจจะเป็นบทเพลงที่ไพเราะก็ได้ครับ นั่นคือวิธีที่ผมใช้ในการฟังและนำมาถ่ายทอดสู่ทุกท่านใน Blog นี้ครับ