จาก Wikipedia ฉบับภาษาไทย ดนตรีนั้นคือ  “เสียงที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ และมีแบบแผนโครงสร้าง เป็นรูปแบบของกิจกรรมเชิงศิลปะของมนุษย์ที่เกี่ยวข้องกับเสียง โดยดนตรีนั้นแสดงออกมาในด้านระดับเสียง (ซึ่งรวมถึงท่วงทำนองและเสียงประสาน) จังหวะ และคุณภาพเสียง (ความต่อเนื่องของเสียง พื้นผิวของเสียง ความดังค่อย)
การเสพงานดนตรีนั้น หลักใหญ่ใจความก็คือการเสพความงามของสรรพเสียง ที่เรียงร้องเป็นจังหวะหนักเบาต่างกัน  รวมไปถึงเนื้อหาสาระของทำนองและเนื้อร้อง การตีความ การถ่ายทอดอารมณ์ ความคิด ความรู้สึกของบทเพลงออกมาทางน้ำเสียงของเครื่องดนตรี
แต่ในยุคนี้ที่กระแสทุนนิยมได้เข้ามาสู่ทุกแวดวง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องศาสนา ความเชื่อ และความบันเทิงทั้งหลาย การเสพดนตรีนั้นไม่สามารถจะกลับไปสู่การดื่มด่ำรับรู้อรรถรสอันดั้งเดิมคือความงามของเสียงแต่เพียงอย่างเดียว แต่กอปรไปด้วยแสงสี แฟชั่น และองค์ประกอบอีกหลายหลาก ที่ว่ามานี้ก็เป็นสิ่งที่นำพาผู้คนให้ลืมแก่นแท้ของดนตรีไปเสียสิ้น
หากเราจะลองเปิดหู  เปิดใจ และ ปิดตา เพื่อเสพดนตรี เพลงที่เราไม่เคยสนใจฟังเลย ก็อาจจะเป็นบทเพลงที่ไพเราะก็ได้ครับ นั่นคือวิธีที่ผมใช้ในการฟังและนำมาถ่ายทอดสู่ทุกท่านใน Blog นี้ครับ